شيعيان من و افرادى كه ولايت مرا پذيرفتند و مرا يارى نمودند و با دشمنان من كه با من با گفتار و يا با كردار خود محاربه نمودند محاربه كردند ، دربارهء هفتاد هزار نفر از همسايگان و خويشاوندانش شفاعت مىكند . و يك درِ ديگرى هم هست كه از آن در ساير مسلمين كه گويندهء لَا إلَهَ إلَّا الله باشند و در دل آنها به قدر ذرّه اى از بغض ما اهل بيت نباشد ، داخل بهشت ميگردند . « 1 » ما در مجلس شانزدهم از جلد سوّم بحث « معادشناسى » مفصّلًا در اين مطالب بحث كرديم و روشن ساختيم كه جهنّم محلّ منكرين و مستكبرين است ، و بنابراين عامّه اگر عدم قبول ولايتشان مستند به إنكار و استكبار نباشد بلكه ناشى از قصور بوده و گويندهء شهادتين باشند ، به بهشت ميروند . و روايت مفصّلى از « كتاب سُليم بن قَيس هِلالى » از أميرالمؤمنين عليه السّلام آورديم كه دلالت داشت بر آنكه مَقسم هفتاد و سه فرقه كه يك فرقه اهل نجات و بقيّه اهل هلاكتند كسانى هستند كه داراى مكتب و ادّعا بوده و خود را پرچمدار ميدانند ، و امّا كسانى كه اين‌طور نيستند آنها خارج از اين تقسيم هستند ، و آنها اكثريّت افراد هر ملّتى را تشكيل ميدهند . و آنها مستضعفينى هستند كه در هر دوره و زمان در تحت تسلّط و غلبهء مستكبران آن عصر بوده و از خود رأى و دخالت و استقلالى ندارند . و بنابراين عامّه و اهل تسنّن كه چنين نيستند ، همه

--> ( 1 ) « خصال » طبع حروفى ، باب الثّمانية ، ص 407 و 408